✍🏻امتداد-داوود حشمتی: «عضو کمیسیون اقتصادی مجلس می‌گوید موافق CFT نیستم، اما آن‌قدر می‌گذاریم بگذرد که به نوشدارو پس از مرگ سهراب تبدیل شد.» این اظهارات صمصامی نماینده ای که به پاجوش ها در مجلس نزدیک است و می بینید که حتی روند اعتراض به این افراد هم رسیده است. موضوع اما یک سیاست اصلی و کلی است که باید تکلیف را با آن روشن کرد: پیوند با نهادهای بین المللی یا دوری گزیدن و اداره کشور به مانند یک کشور تنها.

🔹خواسته تندروهای داخلی و شکست خوردگان در انتخابات 1403 این است که ایران از ساختارهای بین المللی دور باشد. تلاش های آنها موجب شد تا پیوستن ایران به دو کنوانسیون ذیل fatf نزدیک به یک دهه عقب بیفتد. اما همانها هم امروز مسئولیت این اشتباه و خسارتی که به ملت وارد شده را گردن نمی گیرند. بانیان ده سال خسارت به کشور اما امروز پاسخگو نیستند.

🔹با این حال اگر ایران وضعیتی مشابه کره شمالی یا یک کشور افریقایی یا کشورهایی که دارای منابع معدنی برای صادرات نیستند، را داشت، می توانست مسیری انتخاب کند که در آن به دور از نهادهای بین المللی به حیات خود ادامه دهد. اما برای ایران با ساختار اقتصادی موجود، چنین کاری محال است. بیش از 40 درصد از رشد اقتصادی سال گذشته ایران مربوط به نفت بود و وضعیت در تمام تاریخ دهه های اخیر ایران به همین منوال بوده است. بنابراین ایران به ساختار فروش نفت برای واردات کالاهای خود وابسته است. اگر به این موضوع صادرات پتروشیمی ها را هم اضافه کنیم، وضعیت بدتر هم خواهد شد.

🔹بنابراین ایران به لحاظ ساختاری نمی‌تواند دور از مجامع و نهادهای بین‎المللی به حیات خود ادامه دهد. از سوی دیگر در شرایطی قرار گرفتیم که ترامپ شخصا تمام ساختارهای بین‎‌المللی را یا به هیچ گرفته یا با خروج آمریکا از این توافقات آنها را تضعیف کرده است. اما احتمالا این هم وضعیتی موقت در جهان خواهد بود. نظیر اتفاقی که حد فاصل جنگ جهانی اول و دوم رخ داد.

🔹بعد از جنگ جهانی اول «ایدئالیستها» در روابط بین الملل که «ورودرو ویلسون» رئیس جمهور آمریکا به آن اعتقاد ویژه داشت ساختار سازمان ملل را پایه گذاری کردن که جهان را از جنگ دور کنند.

🔹این نوع ایده آلیست بر پایه سه گزاره عمده شکل گرفت که معتقد بود:
1 – ماهیت بشری صرفاً بر پایه انگیزه خودخواهی و برتری مادی نیست.
2 – اهداف بشری حالت جهانی دارد.
3 – از طریق مناطق و استدلال میتوان بر وضعیت حاکم بر روابط بین‌الملل غلبه کرد.

🔹ویلسون برای این منظور بیانیه 14 ماده‌ای صادر کرد که برخی از آنها را اگر امروز نگاه کنیم متوجه میشویم ترامپ گویی این بندها را جلوی خود گذاشته و دقیقا برعکس آن عمل می کند. به این بندها نگاه کنید:

1 – دیپلماسی باز و گفتگو میان دولت‌ها و منع هرگونه قرارداد محرمانه یا درک شخصی از امور بین‌المللی
2- آزادی کشتیرانی در دریاها؛ چه در هنگام صلح و چه به هنگام جنگ، به استثنای آب‌های ساحلی
3 – برداشتن موانع گمرکی و مقرر داشتن مساوات و آزادی در تجارت
4 – تقلیل تسلیحات به پایین‌ترین میزان لازم برای حفظ امنیت داخلی خود.
5- تأسیس جامعه ملل برای تضمین امنیت جمعی، استقلال سیاسی و تمامیت سرزمینی تمامی دولت‌های کوچک و بزرگ.

🔹بروز جنگ جهانی دوم در واقع به حاشیه راندن نگاه ایده آلیست ها در روابط بین الملل و قوت گرفتن «رئالیست ها» شد. گروهی که «قدرت» را مبنای اصلی روابط میان ملت ها می‌دانستند و روابط تضمینی نداشت به جز برتری در قدرت.

🔹اما این وضعیت هم تداوم دائمی نداشت. جهان دوباره به سازوکارهای همگرایی بیشتر روی آورد. از قدرت گرفتن جامعه ملل گرفته تا اتحادیه های منطقه مانند جنوب شرق آسیا و اتحادیه اروپا، بار دیگر نظم و ساختار بین الملل را بیشتر و بیشتر در میان ملل مختلف حاکم کرد.

🔹امروز ایران در شرایطی قرار دارد که باید تصمیم بگیرد با نگاه به امروز که ترامپ همه این ساختار را برهم زده، می‌خواهد وضعیت دوری از جهان را دنبال کند یا با نگاهی به آینده خود را در پیوند بیشتر با جهان قرار دهد. البته اگر تندروها مانع نشوند.

امتداد

@emtedadnet