✅در گفتگوی امتداد با دیپلمات پیشین ایران در نیویورک مطرح شد؛ کوروش احمدی: تا تلاشی از سوی تهران برای از سرگیری غنیسازی و بازسازی توان نظامی و پدافندی دیده نشود، احتمال حمله دوباره ضعیف است/ طرف مقابل احساس کند که در مسیر ساخت بمب هستیم، جنگ گسترده، قطعیت پیدا میکند/ روسیه هیچ علاقهای به حضور یک ایران هستهای در جوار خود ندارد
✍🏻امتداد-محمد جعفری: کوروش احمدی، دیپلمات پیشین ایران در دفتر سازمان ملل متحد در نیویورک و تحلیلگر ارشد مسائل سیاست خارجی در گفتگویی با امتداد، ضمن اشاره به برخی گمانهزنیها در خصوص احتمال از سرگیری تجاوز اسرائیل به خاک ایران و ابعاد آن، اظهار داشت: به طور کلی، مادامی که تصور طرف مقابل، این نباشد که ایران به دنبال فعال کردن برنامه غنیسازی خود بوده و یا در حال بازسازی توان نظامی آسیبخورده خود-به عبارتی؛ رفع مشکل پدافندیاش-است، احتمال ضعیفی دارد که بخواهند، حمله دوباره نظامی به کشور داشته باشند. علاوه بر این، اسرائیلیها از سوی دیگر درگیر مسئله غزه هم هستند. به عبارت دیگر، مسئله غزه به خودی خود، مسئله مهمی است که با طرحی که ترامپ داده، این موضوع، همچنان فعال خواهد بود.
🔹اگر این عوامل نباشد، من تصور نمیکنم دلیلی برای حمله به ایران وجود داشته باشد. اگر اسرائیل بتواند کنترل خود را-آنگونه که ادعا میکند-بر آسمان ایران حفظ کرده و باز آن طور که مدعی بوده، غنیسازی ما متوقف شده باشد، بهانهای برای حمله مجدد به ایران-دست کم در کوتاهمدت و میانمدت-وجود ندارد. عاملی که در درازمدت و به لحاظ راهبردی مطرح بوده، این است که طیف رادیکال در اسرائیل به نفع خود میداند که ایران را تضعیف کرده و یا در راستای فروپاشی و تجزیه سوق دهد تا بتواند موقعیت هژمونیک در منطقه داشته باشند.
🔹در حال حاضر، بحث خروج ایران از NPT از سوی برخی از نیروهای سیاسی در داخل مطرح میشود که به زعم من، نه تنها نفعی برای ایران ندارد که میتواند؛ اتفاقا بسیار منشا مشکل و ضرر باشد. خارج شدن از NPT تنها میتواند یک اقدام واکنشی در مقابل فعال شدن اسنپبک مدنظر قرار بگیرد. ولی کشورها باید طبعا از اقدام واکنشی و عکسالعملی صرف، حذر کنند. چرا که در شرایطی که ما پرونده باز در شورای حکام و آژانس داریم و پرونده ایران در شورای امنیت قرار دارد، خروج از NPT، ادعای عدم پایبندی که به ایران نسبت داده شده را منتفی نمیکند.
🔹کما اینکه در کنفرانس بازنگری در NPT در سال 2010 مصوب شد که صرف خروج کشوری از این پیمان-در صورتی که پرونده باز داشته باشد-لزوم پاسخگویی آن کشور درباره عدم پایبندی در دوره عضویتش را منتفی نمیکند. اصلی که پکن و مسکو نیز آن را پذیرفتهاند. ضمن اینکه این دو بازیگر نیز، مخالف خروج ایران از NPT بوده و بخصوص، روسیه هیچ علاقمندی به حضور یک ایران هستهای در جوار خود ندارد.
🔹در خصوص فعال شدن مکانیسم ماشه و دامنه تبعات آن نیز، اگر به لحاظ عملی حساب کنیم، تحریم اقتصادی و مالی که مزید بر تحریمهای یکجانبه ایالات متحده علیه تهران باشد در شش قطعنامه تحریمی شورای امنیت وجود ندارد اما، برگشت ایران به زیر فصل هفتم منشور ملل متحد و طرح خواست تعلیق غنیسازی ایران و نیز، نام بردن از ایران به عنوان تهدیدی علیه صلح و امنیت بینالمللی به طور کلی، شرایط را تغییر خواهد داد. این موارد برای همه کشورها، الزامآور بوده و ضمن تغییر شرایط حقوقی، میتواند بهانهای برای حمله مجدد به تهران به شکل مشروع-از منظر حقوقی- ایجاد کند.
🔹مشکل دیگر، اینکه بازگشت این قطعنامهها، امید به اینکه یک زمانی مشکل ما با غرب حل شود را از بین برده است. به این معنی که پیشتر، تصور بر این بود که ما باید به سمت حل مشکل حرکت کنیم. در صورتی که فعال شدن اسنپبک، نه تنها تصور حل مشکل را از میان برده، بلکه مشکل بزرگ دیگری، علاوه بر مشکلات پیشین ما ایجاد کرده است.
🔹مسئله مطالبه برخی از نیروهای سیاسی در ایران برای دستیابی کشور به بمب اتمی نیز از چند منظر، قابل بررسی است. دستیابی به بمب، اولا به لحاظ عملی در شرایطی که تهران به شدت تحت نظر بوده و این تصور وجود دارد که ضداطلاعات به اندازه کافی قوی در اختیار ندارد و همچنین در وضعیتی که تاسیسات هستهای کشور ضربه خورده، ممکن است که عملی و شدنی نباشد. یعنی به مجرد اینکه طرف مقابل-اروپا، آمریکا و اسرائیل-احساس کند که ایران در عمل در حال حرکت در چنین مسیری است، یک درگیری و جنگ گستردهتر قطعیت خواهد یافت.
امتداد
@emtedadnet
