نگاه به مجموعه نخست او و مقایسهاش با امروز جالب است. مجموعه ۲۰۱۱ با آن سفتی و شکوه تجملی شناخته میشد؛ اما امسال همان تجمل با زبانی متفاوت بیانشده بود: پیراهن، کفش و کیفهایی با تزئین صدفهای طبیعی یا مهرههای چوبی، ریشهها و حاشیههای پرزرقوبرق. بهجای کتهای چرمی تنگ و شانهدار اولین مجموعه، کتهای چرمی دهه ۱۹۸۰ با آستینهای افتاده و شانههای آزاد روی صحنه آمدند.
یونیفرمهای سخت گذشته اکنون به شکل لباسهایی شُل و راحت از ابریشم و ساتن با منگولههای سنگین بازتفسیر شدهاند. عناصر خیاطی فاخر همچنان حضور دارند، اما با نگاهی سادهتر؛ مثل پلیور کشمیری، کتانی یقهافتاده با پیچوتاب ظریف که بالای دامن صدفدوزیشده پوشیده شده بود. این مجموعه بیش از هر چیز یادآور «لوکس پابرهنه» بود؛ ظاهر شیک روی شنهای ساحل.
روستینگ که دو هفته پیش ۴۰ ساله شد، هنوز از بسیاری از طراحان تازهوارد این فصل جوانتر است و زمان بسیاری برای تغییر و دگرگونی دارد که به نظر میآید دستودل بازانه از آن استفاده میکند.
@indypersian
