🔸به گزارش جماران، الجزیره در گزارشی نوشت: از پایان جنگ سرد، سلطه آمریکا بر اساس حضور حیاتی در دو حوزه استراتژیک استوار بوده است: اول در منطقه آسیا و اقیانوسیه و دوم در خاورمیانه.
🔸در آسیا، واشنگتن نفوذ خود را از طریق ائتلاف با ژاپن، کره جنوبی، استرالیا و توافقنامه های گسترش پایگاه های خود در فیلیپین تقویت کرده است، ضمن حفظ یک گسترش نظامی پیشرفته و کنترل دریایی در آبراه های حیاتی مانند دریای چین جنوبی، با تمرکز ویژه بر جلوگیری از هرگونه حمله به تایوان.
🔸در خاورمیانه، واشنگتن نفوذ خود را نه تنها از طریق مشارکت های امنیتی قوی با کشورهای حاشیه خلیج فارس، همکاری اطلاعاتی و نظامی با اسرائیل و توافقنامه های دفاعی که تداوم جریان انرژی را با حفظ ثبات منطقه ای تضمین می کند، تثبیت کرده است، بلکه از طریق نقش محوری مصر به عنوان محور سیاست عربی و دیپلماسی منطقه ای و از طریق یک مشارکت استراتژیک نزدیک با ایران قبل از سال 1979 که سنگ بنای ساختار امنیت منطقه ای ترسیم شده توسط واشنگتن بود.
🔸ا این حال، این توازن اکنون با چالش های بزرگی از طریق ظهور چین به عنوان یک قدرت پیشرفته از نظر فناوری و دارای حضور نظامی قابل توجه، و همچنین تهاجم روسیه به اوکراین و پیامدهای بی ثبات کننده آن، ناگفته نماند ظهور کره شمالی به عنوان یک کشور هسته ای متحد با اینان، روبرو است.
شاید این تعاملات به وضوح در دوم سپتامبر سال جاری آشکار شد، زمانی که پکن میزبان اولین اجلاس سه جانبه بین رهبران چین، روسیه و کره شمالی بود، همزمان با نشست سازمان همکاری شانگهای، و بلافاصله پس از آن رژه نظامی بزرگ چین برگزار شد، رویدادی که آمریکا آن را تولد “محور بی ثباتی” توصیف کرد که اشاره آشکاری به نیت این کشورها برای تنظیم مجدد توازن قدرت جهانی از طریق آسیا و خاورمیانه دارد.
🔸این رویکرد پیامدها و ابعاد خود را در خاورمیانه دارد. پس از فروپاشی دولت اسد در دسامبر 2024، پایگاه استراتژیک روسیه و ایران در سوریه به طور قابل توجهی کاهش یافت.
🔸با این حال، تهران همچنان یک چالش بزرگ برای منافع آمریکا است، به ویژه از طریق امتناع مداوم از مهار برنامه هسته ای خود، مسیری که از سوی اسرائیل و غرب به عنوان مسیری تلقی می شود که به طور فزاینده ای به سمت توسعه سلاح هسته ای پیش می رود.ایران بارها اعلام کرده است که دنبال تولید سلاح هسته ای نیست و از انرژی هسته ای برای مصارف صلح آمیز استفاده می کند.
🔸از این رو، هرگونه حمایت از سوی مسکو، پکن و پیونگ یانگ، به ایران جسارت مذاکراتی بیشتری می بخشد و آن را قادر می سازد تا مواضع چالش برانگیزتر و سرسختانه تری در قبال ائتلاف غربی اتخاذ کند.
🔸این تعاملات در مجموع نه تنها محاسبات استراتژیک آمریکا در منطقه را پیچیده می کند، بلکه نفوذ اعمال شده توسط تهران در خاورمیانه را نیز افزایش می دهد. برای تقویت معادلات بازدارندگی منطقه ای در منطقه به گونه ای که به منافعش خدمت کند./ جماران
https://www.jamaran.news/fa/tiny/news-1683317
🇮🇷 @jamarannews
