✍امتداد – گروه سیاسی:
🔹شهرداری بهعنوان نهادی مسئول اداره امور شهری، وظایفی مشخص و تعریفشده دارد: بهبود زیرساختها، مدیریت ترافیک، ارتقای کیفیت زندگی شهروندان و ایجاد فضایی برای تعاملات اجتماعی و فرهنگی. این نهاد، که از طریق انتخاب شورای شهر و در نهایت شهردار توسط نمایندگان مردم شکل میگیرد، باید بازتابدهنده نیازها و خواستههای عمومی باشد. اما آنچه در ماجرای جمعآوری بیلبوردهای یک سریال شبکه خانگی شاهد هستیم، نشانهای از انحراف از این مسئولیت اصلی و حرکت به سمت مدیریت سلیقهای شهر است.
🔹این روزها یک سریال با استقبال مردم روبهرو شده و جایگاهی ویژه در فضای فرهنگی کشور یافته است. بااینحال، تصمیم شهردار تهران، علیرضا زاکانی، برای جمعآوری بیلبوردهای تبلیغاتی این سریال، پرسشهای جدی را درباره حدود اختیارات و اولویتهای مدیریت شهری مطرح میکند. آیا وظیفه شهرداری ممیزی آثار فرهنگی و دخالت در سلیقه عمومی است؟ یا باید بر وظایف اصلی خود، مانند بهبود خدمات شهری، تمرکز کند؟
🔹این اقدام زاکانی و تیمش را میتوان در چارچوب الگویی گستردهتر تحلیل کرد: مدیریت سلیقهای و شخصیسازی اداره شهر. شواهد متعددی از گذشته نشان میدهد که تصمیمگیریهای شهری در دوره کنونی، بیش از آنکه بر اساس نیازهای عمومی یا اصول کارشناسی باشد، به نظرات شخصی و دیدگاههای خاص مدیران وابسته است. از تغییر نام خیابانها گرفته تا تصمیمگیریهای بحثبرانگیز در حوزههای فرهنگی و اجتماعی، به نظر میرسد هر آنچه با سلیقه مدیران همخوانی نداشته باشد، مورد تأیید قرار نمیگیرد، حتی اگر با استقبال گسترده مردم مواجه شده باشد.
🔹نکته تأملبرانگیز اینجاست که این سریال نهتنها محصولی فرهنگی با مجوزهای قانونی است، بلکه بهواسطه استقبال عمومی، نشاندهنده همسویی با خواست و سلیقه مردم است. اما به نظر میرسد این محبوبیت عمومی، نهتنها برای تیم مدیریتی کنونی ارزشی ندارد، بلکه بهعنوان چالشی در برابر دیدگاههای شخصی آنها تلقی میشود. این رویکرد، که در آن هر آنچه مردم دوست دارند با مقاومت یا سانسور مواجه میشود، نهتنها به اعتماد عمومی آسیب میزند، بلکه شکاف میان مدیریت شهری و شهروندان را عمیقتر میکند.
🔹از منظر تحلیلهای اخیر، این رفتار را میتوان در چارچوب «مدیریت اقتدارگرایانه» بررسی کرد. در این نوع مدیریت، تصمیمگیران به جای تکیه بر دادهها، نظرسنجیها یا خواست عمومی، بر اساس باورها و سلایق شخصی خود عمل میکنند. این رویکرد نهتنها کارآمدی مدیریت شهری را کاهش میدهد، بلکه به حاشیهسازیهای غیرضروری دامن میزند. جمعآوری بیلبوردهای «تاسیان» نمونهای از همین حاشیهسازیهاست که به جای حل مشکلات واقعی شهر، انرژی و منابع را صرف موضوعاتی میکند که اساساً در حیطه وظایف شهرداری نیست.
🔹برای اصلاح این روند، لازم است مدیریت شهری به اصول اولیه خود بازگردد: پاسخگویی به مردم، تمرکز بر وظایف اصلی و پرهیز از دخالت در حوزههایی که به نهادهای دیگر مربوط است.
🔹 استقبال مردم از یک سریال فرصتی برای تقویت پیوندهای فرهنگی در شهر بود، اما تبدیل آن به یک حاشیه، نشاندهنده ضعف در اولویتبندی و درک نیازهای شهروندان است. تهران، شهری با تنوع فرهنگی و اجتماعی گسترده، نیازمند مدیریتی است که به جای تحمیل سلیقه، صدای مردم را بشنود و در خدمت آنها باشد.
🔹جمعبندی: اقداماتی مانند جمعآوری بیلبوردهای «تاسیان» نهتنها از منظر قانونی و حرفهای قابل نقد است، بلکه نشاندهنده رویکردی است که فاصله میان مدیریت شهری و مردم را افزایش میدهد. مدیریت سلیقهای، بهویژه در شهری پیچیده مانند تهران، نمیتواند پاسخگوی نیازهای واقعی شهروندان باشد. زمان آن رسیده که شهرداری به جای حاشیهسازی، بر وظایف اصلی خود تمرکز کند و به جای سانسور سلیقه مردم، آن را بهعنوان راهنمایی برای اداره بهتر شهر بپذیرد.
امتداد
@emtedadnet
